شاعر از بوسه‌های فراوان معشوق خود در شب گذشته می‌گوید که باعث شده حال او دگرگون شود. با وجود شمارش بوسه‌ها، آن‌ها را به چشم ندیده و این نادیدنی او را بی‌نوشیدن می، مست کرده است. در گفت‌وگویی با معشوق، شاعر از بوسه‌هایش می‌پرسد و معشوق پاسخ می‌دهد که دیگر چنین محبتی نخواهد کرد، چرا که لب‌هایش از بوسه‌های پیشین فرسوده شده‌اند. در پایان، معشوق با دادن یک بوسه، چشمان شاعر را چهار برابر می‌کند.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'خمار کردن' و محتوای عاطفی پیچیده، مناسب مخاطبان با درک ادبی بالاتر است.
شمارهٔ ۱۳ - او راست
با روزگار کار من اندر شمار کرد ۱
دیدم شمار و بوسه ندیدم همی به چشم
بی می مرا از آنچه ندیدم خمار کرد ۲
گفتم که بوسه دادی لختی نگار من
گفتا بدین گرفته نخواهم نگار کرد ۳
گفتا که لب چگونه برم پیش آنکه او
صد ره به بوسه هر دو لب من فگار کرد ۴
چندین حدیث گفته شدو آخر آن نگار
تا بوسه ای بداد دو چشمم چهار کرد ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
