شماره ۱۸۸۷ - کرشمه کردن تو وقت نار و بدخویی

کرشمه کردن تو وقت نار و بدخویی
سزد که نو کند اکنون لباس دلجویی ۱

چه آبروست که حسن از رخ تو می بارد
به وقت صبح که روی چو ماه می شویی ۲

جز از تو روی کسی را نکو نمی بینم
که دیگری نبود خود بدین نکورویی ۳

به عشوه عیش مرا تلخ می کنی هر روز
مکن که خود شودت همچنین به بدخویی ۴

فتاده ام به درت خان و مان رها کرده
رها کن، از من بی خان و مان چه می جویی؟ ۵

اگر به پیش تو ازبنده گر بدی گوید
بدو بگو که تو، باری نکو نمی گویی ۶

بیا تو در بر خسرو، ببر غم از دل او
به شادی دل آن کس که در بر اویی ۷