شماره ۱۸۸۶ - ای شب تیره به گیسوی کسی می مانی

ای شب تیره به گیسوی کسی می مانی
وی مؤذن تو به فریاد رسی می مانی ۱

چه خبر داری از آن قافله، ای مرغ سحر؟
که ز فریاد به نالان جرسی می مانی ۲

گریه می خواست همی آیدم از دیدن تو
زان که، ای سرو، به بالای کسی می مانی ۳

عمرم آن است که در دیده همی آیی، لیک
مردن این است که در دیده بسی می مانی ۴

صد شبم چشم به ره مانده و روزی که رسی
طاقتم نیست، اگر یک نفسی می مانی ۵

آخر، ای دل، چه کنم با تو، به هر جا که روی
عاقبت بسته به دام هوسی می مانی ۶

آه سوزنده چرا دود ز تو برنآرد؟
خسروا، چون تو نزاری، به خسی می مانی ۷