خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و پراحساس، از عشق و دلبستگی شاعر به معشوق سخن میگوید. شاعر با توصیف زیباییهای معشوق و تأثیرات عمیق عشق بر خود، از گرفتاری در دام عشق و احساسات پرشور خود مینویسد. او از ناتوانی در برابر جذبههای معشوق و رنجهای عشق سخن میگوید و در عین حال، به زیباییهای ظاهری و رفتاری معشوق اشاره میکند.
متن شامل مفاهیم عاشقانه پیچیده و استفاده از استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'غمزه خونخوار' و 'آزار خودی' ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی برای درک صحیح داشته باشند.
شماره ۱۸۴۸ - عالم آشوب تر از طره طراه خودی
عالم آشوب تر از طره طراه خودی
فتنه انگیزتر از غمزه خونخوار خودی ۱
پای افشرده و زانو زده ای در کاری
دامنت چون بگرفته ست و تو در کار خودی ۲
آیت حسنی و پیچیده به طومار دو زلف
پیچ بر پیچ ز نیرنگ به طومار خودی ۳
گر گرفتار توام، نیست گرفتی بر من
که تو نیز از رسن زلف گرفتار خودی ۴
صبر من طره طرار تو گر باز دهد!
یا شریک عمل طره طرار خودی ۵
دوش بوسی بزدم بر لبت، آزرده شدی
باز کن لب، نه اگر بر سر آزار خودی ۶
وام بردی دل خسرو به گواهی دو چشم
اینک اینک خط تو، گر نه به اقرار خودی ۷
فتنه انگیزتر از غمزه خونخوار خودی ۱
پای افشرده و زانو زده ای در کاری
دامنت چون بگرفته ست و تو در کار خودی ۲
آیت حسنی و پیچیده به طومار دو زلف
پیچ بر پیچ ز نیرنگ به طومار خودی ۳
گر گرفتار توام، نیست گرفتی بر من
که تو نیز از رسن زلف گرفتار خودی ۴
صبر من طره طرار تو گر باز دهد!
یا شریک عمل طره طرار خودی ۵
دوش بوسی بزدم بر لبت، آزرده شدی
باز کن لب، نه اگر بر سر آزار خودی ۶
وام بردی دل خسرو به گواهی دو چشم
اینک اینک خط تو، گر نه به اقرار خودی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۴۷ - خنده ای کن شکرستان دهن بازگشای
گوهر بعدی:شماره ۱۸۴۹ - می به جام ار چه زخون من مسکین داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.