خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به توصیف عشق و دل‌بستگی خود می‌پردازد. او از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود سخن می‌گوید و درد عشق را بیان می‌کند. همچنین، به ناتوانی خرد در برابر عشق اشاره می‌کند و در نهایت، اعلام می‌کند که حاضر است برای معشوق هر سختی را تحمل کند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۷۰۸ - چو بنمایی رخ گلنار گونه
چو بنمایی رخ گلنار گونه
گل اندر خار غلتد خار گونه ۱
همیشه چشم تو مست است، جانا
ولی در دلبری هشیار گونه ۲
شفا حاصل نشد درد دلم را
مگر زان نرگش بیمار گونه ۳
خرد در صدر دیوانخانه عشق
همی گردد دل بیکار گونه ۴
چه غم، اینک پی تو می گذارم
نفس پیمودن مکار گونه ۵
گل اندر خار غلتد خار گونه ۱
همیشه چشم تو مست است، جانا
ولی در دلبری هشیار گونه ۲
شفا حاصل نشد درد دلم را
مگر زان نرگش بیمار گونه ۳
خرد در صدر دیوانخانه عشق
همی گردد دل بیکار گونه ۴
چه غم، اینک پی تو می گذارم
نفس پیمودن مکار گونه ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۰۷ - نسیم زلف بر دست صبا ده
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰۹ - گشادم دیده روی تو ناگه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
