خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر درد و رنج عاشق و تمایل او به وصال معشوق است. شاعر از زلف یار، چشم‌های بیمار، و عشق سوزان خود سخن می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که به او توجه کند، حتی اگر این توجه به قیمت جانش تمام شود. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند فداکاری، عشق الهی، و رنج‌های عاشقانه دارد.
متن حاوی مضامین عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر شعری مانند «مرا خون»، «بکش از یک نظر»، و «به صد تعویذ جان دردم نشد به» ممکن است برای کودکان و نوجوانان نامناسب باشد.
شماره ۱۷۰۷ - نسیم زلف بر دست صبا ده
نسیم زلف بر دست صبا ده
مرا خون، غیر را مشک ختا ده ۱
بسی کس چشم می دارند لطفت
مرا خاک و کسان را توتیا ده ۲
از آن می کت چو خون من حلال است
پیاله خود خور و شربت به ما ده ۳
بکش از یک نظر، چون کشته گردم
یکی دیگر بیفگن، خونبها ده ۴
به حکم خط خویش، ای آیت حسن
همه فتوی به خون آر و مرا ده ۵
دلیری می کند در دیدنت خلق
به دست غمزه شمشیر بلا ده ۶
مرا صد پاره کن بر چشم بیمار
غلیواژان و زاغان را صلا ده ۷
چو خاکستر شوم از سوز عشقت
به دست خویش بر باد صبا ده ۸
به صد تعویذ جان دردم نشد به
به یک دشنام خسرو را دوا ده ۹
مرا خون، غیر را مشک ختا ده ۱
بسی کس چشم می دارند لطفت
مرا خاک و کسان را توتیا ده ۲
از آن می کت چو خون من حلال است
پیاله خود خور و شربت به ما ده ۳
بکش از یک نظر، چون کشته گردم
یکی دیگر بیفگن، خونبها ده ۴
به حکم خط خویش، ای آیت حسن
همه فتوی به خون آر و مرا ده ۵
دلیری می کند در دیدنت خلق
به دست غمزه شمشیر بلا ده ۶
مرا صد پاره کن بر چشم بیمار
غلیواژان و زاغان را صلا ده ۷
چو خاکستر شوم از سوز عشقت
به دست خویش بر باد صبا ده ۸
به صد تعویذ جان دردم نشد به
به یک دشنام خسرو را دوا ده ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۰۶ - دلم در عشق جانان گشته پاره
گوهر بعدی:شماره ۱۷۰۸ - چو بنمایی رخ گلنار گونه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
