خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از غمزه‌های دلدوز، عشق جهانسوز، و زیبایی‌های معشوق مانند گل عارض و زلف بدآموز سخن می‌گوید. همچنین، از تأثیرات عمیق این عشق بر دل و جان خود می‌نویسد و ترس از افشای احساساتش را بیان می‌کند.
این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و استعارات پیچیدهٔ ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۶۷۱ - پرده صبرم درید غمزه دلدوز تو
پرده صبرم درید غمزه دلدوز تو
زهره من آب کرد عشق جهانسوز تو ۱
من که سحر هر شبی دم نزنم تا به صبح
ترسم روشن شود مهر دل افروز تو ۲
رنگ گل عارضت روز به روز است نو
خارکشی را چه رنگ از گل نوروز تو ۳
هندوی چشم ترا غارت ترکان چین
نیکویی آموخته است زلف بدآموز تو ۴
تا تو بر اهل صواب تیر زنی بی خطا
هست کمان بلند ابروی کین توز تو ۵
خسرو بیچاره کرد وقف هوای تو دل
گر چه پی جانست گرد غمزه دلدوز تو ۶
زهره من آب کرد عشق جهانسوز تو ۱
من که سحر هر شبی دم نزنم تا به صبح
ترسم روشن شود مهر دل افروز تو ۲
رنگ گل عارضت روز به روز است نو
خارکشی را چه رنگ از گل نوروز تو ۳
هندوی چشم ترا غارت ترکان چین
نیکویی آموخته است زلف بدآموز تو ۴
تا تو بر اهل صواب تیر زنی بی خطا
هست کمان بلند ابروی کین توز تو ۵
خسرو بیچاره کرد وقف هوای تو دل
گر چه پی جانست گرد غمزه دلدوز تو ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۷۰ - پر زخم است و شکست زلف گرانبار تو
گوهر بعدی:شماره ۱۶۷۲ - گر نه کمند بلاست بر دل عشاق تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
