شماره ۱۶۵۵ - ای سبزه دمانید به گرد قمر از مو

ای سبزه دمانید به گرد قمر از مو
سر سبزی خط سیهت سر به سر از مو ۱

مویی ست دهان تو و در موی شکافی
هنگام سخن ریخته لؤلؤی تر از مو ۲

کس موی میانت نکند یک سر مو فرق
تا ساخته ای موی میان را کمر از مو ۳

بیرون ز خیال تو که ماننده مویی ست
کس بر تن سیمینت نبندد اثر از مو ۴

جز عارض سیمین تو بر طره شبرنگ
هرگز نشنیدیم طلوع قمر از مو ۵

بر طرف بناگوش تو آن طره مشکین
صد سلسله انگیخته بر یکدگر از مو ۶

خسرو که به وصف دهنت موی شکاف ست
یک نکته نگوید ز دهانت مگر از مو ۷