خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن شعری است که از مخاطب می‌خواهد به جای توجه به دنیای بیرون، به درون خود بنگرد و از زیبایی‌های درونی خود لذت ببرد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند گلستان، ماه و آینده، مخاطب را به خودشناسی و آرامش دعوت می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و خودشناسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶۰۷ - من خسته را ز آن خود کن، ببین
من خسته را ز آن خود کن، ببین
یک امروز مهمان خود کن، ببین ۱
مخور باده، آیینه در پیش دار
نظر در گلستان خود کن، ببین ۲
ندیدی که مه در گریبان بود
سر اندر گریبان خود کن، ببین ۳
اگر نشکند در ز دندان تو
یکی زیر دندان خود کن، ببین ۴
چه گویی که خسرو از آن من است
من خسته را ز آن خود کن، ببین ۵
یک امروز مهمان خود کن، ببین ۱
مخور باده، آیینه در پیش دار
نظر در گلستان خود کن، ببین ۲
ندیدی که مه در گریبان بود
سر اندر گریبان خود کن، ببین ۳
اگر نشکند در ز دندان تو
یکی زیر دندان خود کن، ببین ۴
چه گویی که خسرو از آن من است
من خسته را ز آن خود کن، ببین ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۰۶ - دل شکیبا نمی توان کردن
گوهر بعدی:شماره ۱۶۰۸ - چه کنم کز دل من آن صنم آید بیرون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
