شماره ۱۲۹۴ - لبالب کن قدح ساقی که مستم

لبالب کن قدح ساقی که مستم
به می ده جملگی اسباب هستم ۱

مرا کن سرخ رو از جرعه خویش
چه میرانی که پیشت خاک بستم؟ ۲

اگر اصحاب عشرت می پرستند
بیا ساقی که من ساقی پرستم ۳

مرا گویند، در مستی چه دیدی؟
که می گویی دل اندر باده بستم ۴

تعالی الله، ازین بهتر چه باشد؟
که از ننگ وجود خود برستم ۵

حد مستی من، ای تیغ، زن، زانک
نه من از می، ز روی خوب مستم ۶

مرا گویی که از کی باز مستی؟
از آن روزی که با خسرو نشستم ۷