شماره ۱۱۴۶ - اگر چه پرسش من نیست رایش

اگر چه پرسش من نیست رایش
رها کن تا بمیرم زیر پایش ۱

زمین را بهره زان پا و سرم دور
به غیرت هر دم از خاک سرایش ۲

سر ما در کمند و شه به جولان
چه غم می دارد از مشتی گدایش! ۳

چو از ما رفت، یاران، جان بی شرم
بدار ار می توانی داشت جایش ۴

ترا خون ریز عاشق نیست حاجت
که هجران نیک می داند سزایش ۵

شراب شوق کز جنت دلم خورد
گوارا باد آن نقل بلایش ۶

تو کش یارا که خواهد مرد بی تو
که خسرو کرد خود را آزمایش ۷