شماره ۱۱۱۶ - ز من چو دل ربودی رفت جان نیز

ز من چو دل ربودی رفت جان نیز
که در دل داشت شوقت این و آن نیز ۱

ز یاقوت لبت ما را طمعهاست
کز او زنده ست جان و هم روان نیز ۲

رقیبت را مده دشنام ازان لب
که دل را سخت می آید، روان نیز ۳

سر پا بوس تو تنها نه دل راست
که مشتاق است جان ناتوان نیز ۴

دلی بودم، شد آن پابند زلفت
نمی یابم ازو نام و نشان نیز ۵

تعالی الله چه تنگ است آن دهانت؟
که فکر آنجا نمی گنجد، گمان نیز ۶

غمت، خسرو چه گوید آشکارا
که نتوان گفت راز تو نهان نیز ۷