خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و پر از تصاویر شاعرانه است که از تشبیهات و استعارههای زیبا برای توصیف عشق و جذابیت معشوق استفاده میکند. شاعر از چشمهای معشوق، موهای او، رفتارش و حتی بوی او به شیوهای هنرمندانه یاد میکند و احساسات خود را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۰۰۷ - دو چشمت که تیر بلا می زند
دو چشمت که تیر بلا می زند
چنان تیر بهر چرا می زند؟ ۱
کمان جانب دیگری می کشد
ولی تیر بر جان ما می زند ۲
زهی دیده کز شوخی و چابکی
کجا می نماید، کجا می زند؟ ۳
دو زلف تو از پشتی روی او
شب تیره را در قفا می زند ۴
به هنگام رفتار بالای تو
تگ کبک را زاغ پا می زند ۵
چو بوی ترا در چمن می برد
نسیم بهار از صبا می زند ۶
نوا می زند بلبل از راه عشق
ولی راه این بینوا می زند ۷
مریز آب خسرو همین غم بس است
که آتش درین مبتلا می زند ۸
چنان تیر بهر چرا می زند؟ ۱
کمان جانب دیگری می کشد
ولی تیر بر جان ما می زند ۲
زهی دیده کز شوخی و چابکی
کجا می نماید، کجا می زند؟ ۳
دو زلف تو از پشتی روی او
شب تیره را در قفا می زند ۴
به هنگام رفتار بالای تو
تگ کبک را زاغ پا می زند ۵
چو بوی ترا در چمن می برد
نسیم بهار از صبا می زند ۶
نوا می زند بلبل از راه عشق
ولی راه این بینوا می زند ۷
مریز آب خسرو همین غم بس است
که آتش درین مبتلا می زند ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰۶ - تو گر خویشتن را بخواهی نمود
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰۸ - لبش در شکر خنده جان می برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.