شماره ۹۴۵ - صبا ز زلف تو بویی به عاشقان آورد

صبا ز زلف تو بویی به عاشقان آورد
نسیم آن به تن رفته باز جان آورد ۱

هزار جان سزد از مژده، گربه باد دهند
که نزد دلشدگان بوی دلستان آورد ۲

خبر ز چین سر زلف مشکبوی تو داد
صبا چو از دل گم گشته ام نشان آورد ۳

اگر نه جان عزیزی، چرا دمی بی تو؟
به کام دل نفسی برنمی توان آورد ۴

دلم ز لطف تو رمزی به گوش تو می گفت
ز شوق اشک چم آب در دهان آورد ۵

هزار بوسه لبم زد ز شوق بر دهنم
ازان که نام دهان تو بر دهان آورد ۶

به شست هجر تو بر جان بیقرارم زد
هر آن خدنگ که ایام در کمان آورد ۷

کسی به قربت تو دست یافت چون خسرو
که روی سوی تو و پشت بر جهان آورد ۸