خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غمگین، از سوزش دل و آتش عشق سخن میگوید. شاعر بیان میکند که بدون یاد معشوق، غم جهان را نمیسوزاند و آه اوست که آسمان را میسوزاند. او از عشق و درد خود میگوید و تأکید میکند که دلش همواره در آتش این عشق میسوزد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند سوزش دل و آتش عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۵۹۹ - بی یاد تو غم جهان نسوزد
بی یاد تو غم جهان نسوزد
بی آه من آسمان نسوزد ۱
پیش رخ آتشین تو شمع
سوزند، ولی چنان نسوزد ۲
گر شمع نخوانمت مشو گرم
زاتش گفتن زبان نسوزد ۳
بی رنگ رخ تو ز آتش غم
سرمایه دوستان نسوزد ۴
یاد تو چو در دلم در آید
جز مغز استخوان نسوزد ۵
سوزد دل خود، اگر بگویم
دل نیست که در زمان نسوزد ۶
آتش به چنان دلی در افگن
کاندر غم دوستان نسوزد ۷
از غمزه مسوز عالمی را
تا بنده در آن میان نسوزد ۸
زینسان که بسوخت خسرو از آه
نبود عجب، ار جهان نسوزد ۹
بی آه من آسمان نسوزد ۱
پیش رخ آتشین تو شمع
سوزند، ولی چنان نسوزد ۲
گر شمع نخوانمت مشو گرم
زاتش گفتن زبان نسوزد ۳
بی رنگ رخ تو ز آتش غم
سرمایه دوستان نسوزد ۴
یاد تو چو در دلم در آید
جز مغز استخوان نسوزد ۵
سوزد دل خود، اگر بگویم
دل نیست که در زمان نسوزد ۶
آتش به چنان دلی در افگن
کاندر غم دوستان نسوزد ۷
از غمزه مسوز عالمی را
تا بنده در آن میان نسوزد ۸
زینسان که بسوخت خسرو از آه
نبود عجب، ار جهان نسوزد ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۹۸ - گل رنگ نگار ما ندارد
گوهر بعدی:شماره ۶۰۰ - چشمم همه روز خون تراود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.