شماره ۴۹۰ - من بنده آن روی که دیدن نگذارند

من بنده آن روی که دیدن نگذارند
دیوانه زلفی که کشیدن نگذارند ۱

از تشنگیم شعله زنان سینه و از دور
شربت بنمایند و چشیدن نگذارند ۲

چون زیستنم نیست، ار بینم و ار نی
ای دوست، چه وقت است که دیدن نگذارند؟ ۳

صد دیده و دل منتظر تیر تو، فریاد
کش با من بیچاره رسیدن نگذارند ۴

یارب، چه عذابی ست برین مرغ گرفتار؟
بسمل نپسندند و پریدن نگذارند ۵

گفتم سخنی بشنوم و جان دهم اکنون
محروم بمیرم، چو شنیدن نگذارند؟ ۶

صد چاک شده سینه و صد پاره شده دل
این بی خبران جامه دریدن نگذارند ۷

امروز صبا از جگرم بوی گرفته ست
زنهار کزان سوش وزیدن نگذارند ۸

صد خار جفا خورد ز هجران تو خسرو
آه، ار گلی از روی تو چیدن نگذارند ۹