شماره ۲۰۱ - راه دراز وصل تو غیر از خطر نداشت

راه دراز وصل تو غیر از خطر نداشت
هر کس که پا نهاد در آن فکر سر نداشت ۱

غیرت برم به صورت آیینه کانچنان
محو رخ تو بود که چشم از تو برنداشت ۲

ما را هوای دوست به فکر جنون فکند
سودای عشق بود و علاج دگر نداشت ۳

هر چند گرد عرصهٔ گردون برآمدیم
این شهربند آینه راهی به در نداشت ۴

فیّاض آخر از تو به حرمان فرار کرد
بیچاره تاب جور ازین بیشتر نداشت ۵