خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عارفانه بیانگر درد فراق و عشق شدید شاعر به معشوق است. شاعر از بیخوابی، گریههای خونین، و سوزش دل خود میگوید و زیباییهای معشوق مانند موی مشکین و لب یاقوتین او را توصیف میکند. او از عشق به معشوق به عنوان قیامتی یاد میکند که هم بهشت است و هم عذاب.
محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و تصاویر شاعرانهای مانند گریه خونین و سوزش دل است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۲۲ - ای ترا در دیده من جای خواب
ای ترا در دیده من جای خواب
دیده بی خوابم از تو جای آب ۱
شب چو خوابم نیست بهر دیدنت
چند سازم خویش را عمدا به خواب ۲
گل شد از عکس رخت در چشم من
زاتش دل می کشم زان گل گلاب ۳
با خیال زلف و رویت چشم من
نیمه ابرست و نیمی آفتاب ۴
زان لب میگون که هوش از من ببرد
خون همی گریم چو بر آتش کباب ۵
از لبت دارم سؤالی، چون کنم
تنگ می آید دهانت در جواب ۶
مست گشتم بسکه خوردم خون دل
چون نگردم مست با چندین شراب ۷
هست خورشید قیامت روی تو
خط مشکین دفتر یوم الحساب ۸
زان قیامت عالمی در جنت است
بنده خسرو تا قیامت در عذاب ۹
دیده بی خوابم از تو جای آب ۱
شب چو خوابم نیست بهر دیدنت
چند سازم خویش را عمدا به خواب ۲
گل شد از عکس رخت در چشم من
زاتش دل می کشم زان گل گلاب ۳
با خیال زلف و رویت چشم من
نیمه ابرست و نیمی آفتاب ۴
زان لب میگون که هوش از من ببرد
خون همی گریم چو بر آتش کباب ۵
از لبت دارم سؤالی، چون کنم
تنگ می آید دهانت در جواب ۶
مست گشتم بسکه خوردم خون دل
چون نگردم مست با چندین شراب ۷
هست خورشید قیامت روی تو
خط مشکین دفتر یوم الحساب ۸
زان قیامت عالمی در جنت است
بنده خسرو تا قیامت در عذاب ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - شکرت را شد اگر چه سپه موران مرکب
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - ای دل وامانده، خیز، ره سوی جانان طلب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.