شماره ۸۴ - گذشت آرزو از حد به پای بوس تو ما را

گذشت آرزو از حد به پای بوس تو ما را
سلام مردم چشمم که گوید آن کف پا را ۱

تو می روی و ز هر سو کرشمه می چکد از تو
که داد این روش و شکل سرو سبز قبا را ۲

مراست یاد جمالت به دل چنانکه به دیده
خیال خوان کریمان به روز فاقه گدا را ۳

برون خرام دمی تا برآورند شهادت
چو بنگرند خلایق کمال صنع خدا را ۴

سخن ز خواستن خط مشکبار تو گفتم
بخاست موی براندام آهوان ختا را ۵

چو در جفات بمیرم، بخوانی آنچه نوشتم
بر آستان تو از خون دیده حرف وفا را ۶

فلک که می برد از تیغ بندبند عزیزان
گمان مبر که رساند بهم دو یار جدا را ۷

دران مبین تو که شور است آب دیده عاشق
که پرورش جز از این آب نیست مهرگیا را ۸

صبا نسیم تو آورد و تازه شد دل خسرو
چنین گلی نشکفته ست هیچگاه صبا را ۹