خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این متن، شاعر از طبیعت و عناصر آن مانند ابر، باد و دریا برای بیان احساسات و حالات درونی استفاده کرده است. فضای شعر حاکی از غم و اندوه است که با تصاویر طبیعی مانند ابر پا در گل و بادبان کشتی بیان می‌شود.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.
شماره ۱۹۷ - دور ساغر بی هوای ابر پا در گل بود
دور ساغر بی هوای ابر پا در گل بود
بادبان کشتی می ابر دریا دل بود ۱
بادبان کشتی می ابر دریا دل بود ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۶ - تکیه گاه خلق، لطف حق تعالی بس بود
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸ - در بساط آسمان خشک، همت کم بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
