خلاصه و رده‌بندی سنی همه سنین

تکیه‌گاه مردم، لطف خداوند است و ماهی‌ها نیز آب دریا را به‌عنوان بستر و بالین خود کافی می‌دانند.

متن دارای مفاهیم معنوی و فلسفی است که برای درک بهتر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد، اما زبان ساده آن امکان فهم برای سنین پایین‌تر را نیز فراهم می‌کند.

مشاهده کامل

شماره ۱۹۶ - تکیه گاه خلق، لطف حق تعالی بس بود

تکیه گاه خلق، لطف حق تعالی بس بود
بستر و بالین ماهی آب دریا بس بود ۱
وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) قالب: غزل/قصیده/قطعه تعداد ابیات: ۱ ۳۹۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - میکشان را باده گلرنگ خندان می کند
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - دور ساغر بی هوای ابر پا در گل بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.