شاعر در این بیتها از احساسات متضاد خود مانند شادی، غم، زخم و مرهم سخن میگوید و از معشوق میخواهد تا با نگاهی به او، باعث برافراشته شدن پرچم وجودش در آفاق شود.
متن دارای مفاهیم عاطفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادها ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
بنمای نظری
ای زخم درون من و ای مرهم من
بنما نظری، به ذرّه ای بیمقدار
تا بر سر آفاق رود، پرچم من
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.