شاعر از پیر خواستهاست که با توجه به حق پیریاش، حال او را بهبود بخشد و او را از زنجیر عقل و دانش رها کند. او معتقد است که یار را نه با عقل و دانش، بلکه با جهل و دیوانگی میتوان یافت.
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
ای پیر
حالم دِه و دیوانه زنجیری کن
از دانش و عقل، یار را نتوان یافت
از جهل در این راه مددگیری کن
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.