شاعر از پیر خرابات میخواهد که دلش را آباد کند و او را از بندگی نفس آزاد سازد. او شادی را جز در دیدار معشوق رنج میداند و میخواهد که شادیهای دنیوی از دلش زدوده شود و تنها شادی حقیقی را تجربه کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عمیق است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحاتی مانند 'خرابات' و 'بندگی' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شادی
از بندگی خویشتن، آزادم کن
شادی به جز از دیدن او، رنج بود
شادی بزدای از دلم، شادم کن
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.