این شعر عاشقانه به توصیف زیباییهای طبیعت در بهار و ارتباط آن با عشق و احساسات انسانی میپردازد. عناصری مانند باد بهار، گلها، بنفشه و هلال ماه به عنوان نمادهایی از عشق، دوری و امید استفاده شدهاند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند هجران و غم دوری نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
عشق چارهساز
صبا ز طَرْف چمن، بوی دلنواز آورد
طرب کنان گل از اسرار بوستان می گفت
فسرده جان، خبر از عشق چاره ساز آورد
بنفشه از غم دوریّ یار، نالان بود
فرشته آیه هجران جانگداز آورد
هلال از خم ابروی یار، دم می زد
نسیم عطر بهاری، چه سرفراز آورد
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.