خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر احساس خاکی بودن و پذیرش دل و جان است، مانند زمینی که آینه زیبایی بهار شده است. همچنین اشاره به سبکدستی در کوی خرابات دارد و اظهار پشیمانی از توبه در طول عمر.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی داشته باشد. همچنین ممکن است برخی از اشارات مانند 'کوی خرابات' برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا نیاز به توضیح داشته باشد.
شماره ۵۱۷ - گر چه خاکیم پذیرای دل و جان شده ایم
گر چه خاکیم پذیرای دل و جان شده ایم
چون زمین آینه حسن بهاران شده ایم ۱
در سر کوی خرابات سبکدستی نیست
ورنه عمری است که از توبه پشیمان شده ایم ۲
چون زمین آینه حسن بهاران شده ایم ۱
در سر کوی خرابات سبکدستی نیست
ورنه عمری است که از توبه پشیمان شده ایم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۶ - جذبه ای کو که ازین نشأه به پرواز آیم؟
گوهر بعدی:شماره ۵۱۸ - اگر سیاه دلم داغ لاله زار توام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
