خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، زیبایی و جمال معشوق را توصیف می‌کند. در این شعر، ماه و خورشید در مقابل زیبایی معشوق سرافکنده می‌شوند و حتی اسکندر نیز در برابر او فروتن می‌گردد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل زیبایی‌شناسی و ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۹۲ - ماه از حجاب روی تو پروین عرق کند
ماه از حجاب روی تو پروین عرق کند
آیینه را شکوه جمال تو شق کند ۱
اسکندرست اگر چه بود در لباس فقر
هر کس که اختصار به سد رمق کند ۲
چون با رخ تو چهره شود مه، که آفتاب
از شرم عارضت ز شفق خون عرق کند ۳
آیینه را شکوه جمال تو شق کند ۱
اسکندرست اگر چه بود در لباس فقر
هر کس که اختصار به سد رمق کند ۲
چون با رخ تو چهره شود مه، که آفتاب
از شرم عارضت ز شفق خون عرق کند ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۱ - دم گر چه پیش آینه عالم نمی زند
گوهر بعدی:شماره ۳۹۳ - تا چند رخ ز باده کسی لاله گون کند؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
