خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به انتقاد از ساده‌لوحانی می‌پردازد که با بدآموزی از صحبت‌های نادرست، از بهشت واقعی غافل شده‌اند و عمر خود را در خوشی‌های زودگذر می‌گذرانند. همچنین اشاره می‌کند که انسان‌ها از ابتدا (از زمان پدرشان آدم) از بهشت رانده شده‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۷۵ - ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اند
ساده لوحان که بدآموز به صحبت شده اند
غافل از جنت دربسته خلوت شده اند ۱
به خوشی چون گذرد عمر بنی آدم را؟
که ز پشت پدر آواره ز جنت شده اند ۲
غافل از جنت دربسته خلوت شده اند ۱
به خوشی چون گذرد عمر بنی آدم را؟
که ز پشت پدر آواره ز جنت شده اند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۴ - آب بر آتش هر بی سر و پا افشاند
گوهر بعدی:شماره ۳۷۶ - سرزلف سخن آن روز به دستم دادند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
