خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به موضوعاتی مانند تقدیر، عشق، و ریا در عبادت می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که از قضا و قدر نمی‌توان گریخت و عشق انسان را از دنیای تکلیف خارج می‌سازد. همچنین، تأکید می‌کند که نماز و عبادت بدون خلوص و دوری از ریا ممکن نیست.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تحلیل، نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل می‌شود.
شماره ۳۵۳ - ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کرد
ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کرد
گره به ناخن از ابروی باز نتوان کرد ۱
مرا ز عالم تکلیف عشق بیرون برد
چو دل به جای نباشد نماز نتوان کرد ۲
اگر ز لوث ریا سجده گاه باید پاک
به غیر دامن مستان نماز نتوان کرد ۳
گره به ناخن از ابروی باز نتوان کرد ۱
مرا ز عالم تکلیف عشق بیرون برد
چو دل به جای نباشد نماز نتوان کرد ۲
اگر ز لوث ریا سجده گاه باید پاک
به غیر دامن مستان نماز نتوان کرد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۲ - به آه سرد دل خود دو نیم باید کرد
گوهر بعدی:شماره ۳۵۴ - سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
