خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این ابیات از دو دلی و سرگشتگی خود در برابر معشوق سخن می‌گوید و آن را به رهروی تشبیه می‌کند که در دو راهی قرار گرفته است. سپس به زیبایی فروتنی در افراد سرافراز اشاره می‌کند و آن را به شکستگی کلاه که زیبایی خاصی دارد، تشبیه می‌نماید.
مفاهیم عمیق عاشقانه و اخلاقی، همراه با استفاده از تشبیهات و استعاره‌های ادبی، برای درک و لذت بردن از این متن، به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد که معمولاً از سن نوجوانی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.
شماره ۳۴۳ - دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتد
دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتد
چو رهروی که رهش بر سر دو راه افتد ۱
فروتنی است برازنده از سرافرازان
که خوشنماست شکستی که بر کلاه افتد ۲
چو رهروی که رهش بر سر دو راه افتد ۱
فروتنی است برازنده از سرافرازان
که خوشنماست شکستی که بر کلاه افتد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۲ - گلی از عیش نچیدم که ملالی نرسید
گوهر بعدی:شماره ۳۴۴ - کجا دماغ تو گرم از شراب می گردد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
