خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از نمادهای طبیعت مانند بلبل، باد صبا، غنچه و صبح برای بیان احساسات درونی و امید به گشایش استفاده می‌کند. شاعر بیان می‌کند که تنها چیزی می‌تواند گره از مشکلات بگشاید که دل او را نیز بگشاید و تأکید می‌کند که وقتی خدا دری را بگشاید، هیچ‌کس نمی‌تواند آن را ببندد.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از سن 15 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.
شماره ۳۴۱ - مگر از ناله بلبل دل ما بگشاید
مگر از ناله بلبل دل ما بگشاید
ورنه پیداست چه از باد صبا بگشاید ۱
می تواند گره از غنچه پیکان وا کرد
هر نسیمی که دل تنگ مرا بگشاید ۲
صبح را بخیه انجم نشود مهر دهن
نتوان بست دری را که خدا بگشاید ۳
ورنه پیداست چه از باد صبا بگشاید ۱
می تواند گره از غنچه پیکان وا کرد
هر نسیمی که دل تنگ مرا بگشاید ۲
صبح را بخیه انجم نشود مهر دهن
نتوان بست دری را که خدا بگشاید ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۴۰ - خون به جوشم ز خط غالیه گون می آید
گوهر بعدی:شماره ۳۴۲ - گلی از عیش نچیدم که ملالی نرسید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
