خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که به موضوع توکل و اعتماد به خداوند اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که اگر فردی با توکل حرکت کند، حتی می‌تواند بر روی دریا قدم بگذارد بدون نیاز به پل. همچنین، شاعر به بی‌توجهی دیگران نسبت به مشکلات خود اشاره می‌کند و از تغافل (بی‌اعتنایی) به عنوان راهی برای گذر از سختی‌ها یاد می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم عمیق مانند توکل و تغافل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۳۲۹ - رهنوردی که مدارش به توکل گذرد
رهنوردی که مدارش به توکل گذرد
گر قدم بر سر دریا نهد از پل گذرد ۱
کی به فکر خس و خاشاک من افتد برقی
کز سیه خانه لیلی به تغافل گذرد ۲
گر قدم بر سر دریا نهد از پل گذرد ۱
کی به فکر خس و خاشاک من افتد برقی
کز سیه خانه لیلی به تغافل گذرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۸ - خنک آن دل که ز وسواس تمنا گذرد
گوهر بعدی:شماره ۳۳۰ - داغم از خنده بیهوده خود، می ترسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
