خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به بیان احساسات عمیق و دردهای درونی شاعر میپردازد که درک صحبت دوستان را تنها راه آرامش خود میداند. همچنین، به نقد ریا و زهد ظاهری در جامعه اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم مانند 'زهد بی کیفیت' یا 'نگاه عارف' ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۲۹۹ - گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داند
گرانخوابی که آه سرد را مهتاب می داند
نسیم صبح محشر را فسون خواب می داند ۱
گهی با درد می غلطم، گهی با داغ می جوشم
به غیر از من که قدر صحبت احباب می داند؟ ۲
عیار زهد بی کیفیت تسبیح داران را
نگاه عارف از خمیازه محراب می داند ۳
نسیم صبح محشر را فسون خواب می داند ۱
گهی با درد می غلطم، گهی با داغ می جوشم
به غیر از من که قدر صحبت احباب می داند؟ ۲
عیار زهد بی کیفیت تسبیح داران را
نگاه عارف از خمیازه محراب می داند ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۸ - اگر ملک دو عالم را کند یک کاسه اقبالش
گوهر بعدی:شماره ۳۰۰ - دل سودایی من یار را اغیار می داند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.