خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر امیدوار بود که جمع‌آوری دیوان‌ها برایش خوش‌وقتی بیاورد، اما غافل از این بود که تصحیح آنها باعث رنج و عذابش خواهد شد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد.
شماره ۲۶۹ - امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافل
امید وقت خوش از جمع دیوان داشتم، غافل
که تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد! ۱
که تصحیح دواوین، خونی اوقات من گردد! ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۸ - ز راه چشم، غم در جان غم فرسود می پیچد
گوهر بعدی:شماره ۲۷۰ - چو برگ سبز کز باد خزانی زرد می گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
