خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و احساسات شدید خود سخن میگوید، با تصاویری مانند زدن بر قلب گردون، شبیخون به زلف معشوق و بوسه بر لبهای میگون. همچنین، اشارهای به زاهد و نشأه میکند که نشاندهنده تضاد بین عشق زمینی و معنویت است.
متن دارای مضامین عاشقانه پیچیده و اشارات به نوشیدن می است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد. همچنین، سطح زبانی و ادبی آن برای درک کامل، به بلوغ فکری نیاز دارد.
شماره ۲۱۸ - روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند
روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند
عاجزست آن کس که بر دشمن شبیخون می زند ۱
دست گستاخم به زلف او شبیخون می زند
بوسه ام خود را بر آن لبهای میگون می زند ۲
سرکه ابروی زاهد گر چنین تندی کند
نشأه می همچو رنگ از شیشه بیرون می زند ۳
عاجزست آن کس که بر دشمن شبیخون می زند ۱
دست گستاخم به زلف او شبیخون می زند
بوسه ام خود را بر آن لبهای میگون می زند ۲
سرکه ابروی زاهد گر چنین تندی کند
نشأه می همچو رنگ از شیشه بیرون می زند ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۷ - ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زند
گوهر بعدی:شماره ۲۱۹ - اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.