خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از درد و عشق سخن می‌گوید و از ناله‌های عاشقانه و رنج‌های عاشقان حکایت دارد. تصاویری مانند ناخن به داغ زدن، گریه گرم، شمع و پروانه، و لاله‌های خونین، همگی نشان‌دهنده‌ی عشق پررنج و شوریدگی هستند. شاعر با بیان این احساسات، به دنبال انتقال پیام عشق و ایثار است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'ناخن به داغ زدن' و 'لاله‌های خونین' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۲۱۷ - ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زند
ناله ام ناخن به داغ عندلیبان می زند
گریه گرم من آتش در گلستان می زند ۱
شمع پا در دامن فانوس پیچید و هنوز
شوق بر خاکستر پروانه دامان می زند ۲
نیست در جیب دو عالم خونبهای یک سئوال
همتم این نغمه بر گوش کریمان می زند ۳
عاشقان را جلوه گل درنمی آرد ز جای
لاله گاهی ناخنی بر داغ ایشان می زند ۴
گریه گرم من آتش در گلستان می زند ۱
شمع پا در دامن فانوس پیچید و هنوز
شوق بر خاکستر پروانه دامان می زند ۲
نیست در جیب دو عالم خونبهای یک سئوال
همتم این نغمه بر گوش کریمان می زند ۳
عاشقان را جلوه گل درنمی آرد ز جای
لاله گاهی ناخنی بر داغ ایشان می زند ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۶ - پنبه از بی طالعی ناخن به داغم می زند
گوهر بعدی:شماره ۲۱۸ - روز روشن آه ما بر قلب گردون می زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
