خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از درد و رنج خود سخن می‌گوید و احساس تنهایی و حسرت خود را بیان می‌کند. او از ناله‌ها و گریه‌هایش می‌گوید که حتی محیط اطرافش را تحت تأثیر قرار داده است. همچنین، او از فقدان آرامش و خواب پریشان خود می‌نالد و حسرت آغوشی گرم را دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که درک آن برای سنین پایین‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعات غم و اندوه و حسرت نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۲۵ - ز ناله ام در و بام قفس نگارین است
ز ناله ام در و بام قفس نگارین است
ز گریه ام چمن روزگار رنگین است ۱
خزان نسیم برون رانده ای است از چمنش
بهار نسخه آن پنجه نگارین است ۲
به نامه حسرت آغوش خود چه بنویسم؟
که این کتاب مناسب به خانه زین است ۳
چنان به بستر آسودگی نهم پهلو؟
مرا که خواب پریشان به زیر بالین است ۴
ز گریه ام چمن روزگار رنگین است ۱
خزان نسیم برون رانده ای است از چمنش
بهار نسخه آن پنجه نگارین است ۲
به نامه حسرت آغوش خود چه بنویسم؟
که این کتاب مناسب به خانه زین است ۳
چنان به بستر آسودگی نهم پهلو؟
مرا که خواب پریشان به زیر بالین است ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - سخن بلند چو گردد به وحی مقرون است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - هزار گرگ هوس در کمین عصمت توست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
