خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی و قدرت کلام الهی و وعده‌های بی‌زوال خداوند اشاره دارد. با استفاده از استعاره‌هایی مانند «مصحف کلام موزون» و «وعده می گلرنگ»، تأکید می‌کند که سخنان الهی جاودانه و پرشور هستند و وعده‌های خداوند هرگز کهنه نمی‌شوند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و استعاری است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات و تشبیهات برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۱۲۴ - سخن بلند چو گردد به وحی مقرون است
سخن بلند چو گردد به وحی مقرون است
اتاقه سر مصحف کلام موزون است ۱
برات وعده می کهنگی نمی داند
که وعده می گلرنگ دعوی خون است ۲
اتاقه سر مصحف کلام موزون است ۱
برات وعده می کهنگی نمی داند
که وعده می گلرنگ دعوی خون است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - تبسمی که دهد یار ازان دهن جان است
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - ز ناله ام در و بام قفس نگارین است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
