غزل ۶۲۹۳ - جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرون

جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرون
صیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون ۱

پیش ما سوختگان خام بود سوخته ای
که شرار از جنگ سنگ نیارد بیرون ۲

ناقصان عاشق رنگینی لفظند که طفل
از گلستان گل بی رنگ نیارد بیرون ۳

نشود در نظرش زشتی دنیا روشن
تا کسی آینه از زنگ نیارد بیرون ۴

چه کند زخم زبان با دل سختی که تراست؟
نیشتر خون ز رگ سنگ نیارد بیرون ۵

شب امید مرا صبح نگردد طالع
تا عذارش خط شبرنگ نیارد بیرون ۶

لذت درد حرام است بر آن بی توفیق
که ز گلزار دل تنگ نیارد بیرون ۷

نشود عالم افسرده گلستان صائب
تا سر از خم می گلرنگ نیارد بیرون ۸