غزل ۶۲۹۲ - داغ بر دل شدم از انجمن یار برون

داغ بر دل شدم از انجمن یار برون
دست خالی نتوان رفت ز گلزار بیرون ۱

باد زنجیری این راه پر از پیچ و خم است
دل چسان آید ازان طره طرار برون؟ ۲

در ریاضی که بود دیده بلبل شبنم
نرود بوی گل از رخنه دیوار برون ۳

گر چه باریک چو سوزن شدم از دقت فکر
رهروی را نکشیدم ز قدم خار برون ۴

دل سرمست اگر بار امانت نکشد
کیست آید دگر از عهده این کار برون؟ ۵

بی محرک نشود هیچ سخنور گویا
نغمه بی زخمه نیاید ز رگ تار برون ۶

هر که اوقات کند صرف به نقادی خلق
می رود زود تهیدست ز بازار برون ۷

کجی از طینت نادان به نصیحت نرود
که نیاید به فسون پیچ و خم از مار برون ۸

رخنه در سد سکندر کند آسان صائب
هر که آید ز پس پرده پندار برون ۹