خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که به بیان ناتوانی انسان در برابر قدرت طبیعت و تقدیر می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند سیل، شعله، دریا و لاله، نشان می‌دهد که انسان در برابر نیروهای بزرگتر از خود ناتوان است. همچنین، به موضوعاتی مانند عشق، عرفان، و پذیرش سرنوشت اشاره می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به ناتوانی انسان در برابر تقدیر ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک داشته باشد.

مشاهده کامل

غزل ۶۲۶۴ - باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

باده با حوصله ما چه تواند کردن؟
تندی سیل به دریا چه تواند کردن؟ ۱

حمله شعله کجا و سپر موم کجا
توبه با ساغر و مینا چه تواند کردن؟ ۲

از صف آرایی ما عشق فراغت دارد
کثرت موج به دریا چه تواند کردن؟ ۳

عارف از داغ حوادث نکشد رو در هم
لاله با سینه صحرا چه تواند کردن؟ ۴

سرو از کشمکش باد خزان آزادست
با دل ما غم دنیا چه تواند کردن؟ ۵

کجی از طبع به تدبیر برون نتوان برد
شانه با زلف چلیپا چه تواند کردن؟ ۶

حسن کامل ز شبیخون گزند آزادست
چشم بد با ید بیضا چه تواند کردن؟ ۷

آسمان بیهده خم در خم صائب کرده است
کشتی شیشه به خارا چه تواند کردن؟ ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۲۶۳ - نیست مقدور علاج غم دنیا کردن
گوهر بعدی:غزل ۶۲۶۵ - آه با دیده اختر چه تواند کردن؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.