این متن بیانگر شادی و سرور در یک جمع دوستانه است که در آن شراب نوشیده میشود و لحظات خوشی سپری میگردد. شاعر از وصل و دیدار دوستان و نعمتهایی که همه را فرا گرفته است، سخن میگوید و دعا میکند که این وصل و نعمتها پایدار بماند. همچنین، او از تاریکی شب و بیخوابی چشمهایش شکایت میکند.
این متن شامل مفاهیم عرفانی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و مفاهیم مرتبط با آن، نیاز به درک و بلوغ فکری بیشتری دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
غزل ۳۲۲۱ - الا حریم لیلیٰ، علیکم سلامی
اَدَرْتُمُ عَلَیْنا صَفِیَّةَ الْمُدامِ ۱
فَذا رَبیعُ وَصْلٍ وَ نَوْبَةُ التَّلّاقی
وَ نِعْمَةٌ اَحاطَتْ جَمیعَةَ الْاَنامِ ۲
تَداوَلُوا کُؤُسًا وَاَسْکَرُوا رُؤُسًا
کَذا یَکُونُ حَقًا وَلیمَةُ الْکِرامِ ۳
فَوَصْلُکُمْ مَدیدٌ صِلُوا بِلَا انْقِطاعٍ
وَ نُزْلُکُمْ مَزیدٌ کُلُوا بِلا غَرامِ ۴
فَلا یَهیمُ قَلْبی بِظُلْمَةِ اللَّیالی
وَلا تَنامُ عَیْنی عَلَتْ عَنِ الْمَنامِ ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.