این متن شعری است که در آن شاعر از ساقی میخواهد تا شرابی مقدس به او بدهد تا از شراب دنیوی رها شود و به روحانیات بپردازد. شاعر از ترس مرگ و نگرانیهای دنیوی دوری میکند و به دنبال رهایی و وصل به عالم معنوی است.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ، رهایی و روحانیت ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.
غزل ۳۲۱۵ - یا ساقیة المدام هاتی
وَامْحُوا بِمُدامَةٍ صِفاتی ۱
مِنْ عَیْنِ مُدامَةٍ رَحیقٍ
لا تَمْزِجُها مِنَ الْفراتِ ۲
اِشْبَعْ طَرَبًا وَ رَوِّ عَیْشًا
لا تَخْشَ مَلامَةَ الْوُشاةِ ۳
لا تُسْکِرْ جاهِلًا لَئیمًا
وَاسْکِرْ نَفَرًا مِنَ الْکُفاةِ ۴
قُمْ فَاسْبِ بِوَجْنَتَیْکِ عَقْلی
قُمْ فَافْنِ بِمُقْلَتَیکِ ذَاتی ۵
بُشْریٰ بِوُلُوجِ رُوحِ قُدْسٍ
یُنْجی نَظَری مِنَ الْکُفاة ۶
لاخَوْفَ وَلا فَنا لِذاتِ
لا یُنْعِشُهُ مِنَ الْمَماتِ ۷
لا اَمْنَ وَ لا اَمانَ حَتّیٰ
اَقْطَعْ طَمَعی مِنَ النَّجاتِ ۸
تَبْریزَ لَحِقْتَنی وَ اِلّا
فَاحْسِبْ بَدَنی مِنَ الْمَواتِ ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.