این متن شعری است که در آن شاعر از شادی و خوشحالی در ایام عید و جشن صحبت میکند. او از نعمتهای الهی مانند آب، جوانی و زندگی ابدی تشکر میکند و به خواننده توصیه میکند که از زندگی لذت ببرد و به سوی خداوند بازگردد. شاعر همچنین از اهمیت وفای به عهد و دوری از دنیا برای رسیدن به لقای الهی سخن میگوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق مذهبی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند زندگی ابدی و وفای به عهد نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
غزل ۳۲۱۰ - اتاک الصوم فی حلل السعود
فَدُمْ وَاسْلَمْ عَلیٰ رَغْمِ الْحَسودِ ۱
وَصُمْ وَافْطِرْ وَ عَیِّدْ فی نَعیمٍ
لَکَ الْعُمْرُ الْمُؤَبَّدُ بِالْخُلودِ ۲
فَلا زالَتْ تُزَفُّ لَکَ التَّهانی
مُهَنّاةً مِنَ الْمَلِکِ الْوَدودِ ۳
فَشُکْرًا ثُمَّ شُکْرًا ثُمَّ شُکْرًا
لِاَوْرادِ الْعَطا خَیْرَالْورودِ ۴
وَ سَقْیًا ثُمَّ سَقْیًا ثُمَّ سَقْیًا
لِجُودٍ بَعْدَ جُوْدٍ بَعْدَ جُودِ ۵
وَ کَاْسًا قَدْ سَقَیْناهُ دِهاقًا
یُریٰ رَقْراقُها تَحْتَ الْجُلودِ ۶
یَنابیعٌ جَرَتْ شَرْقًا وَ غَرْبًا
کَاَنْهارِالْجِنانِ بِلا رُکودِ ۷
وَ نیرانُ الشَّبابِ مُوقَداتٌ
بِسَعْدٍ لا یَخافُ مِنَ الْخُمودِ ۸
بِراحِ الرُّوح روحی قَرِّعَیْنًا
وَ یا نَفْسی دَعاکَ الْجَدُّ عودی ۹
وَ اَرْضُ اللّهِ واسِعَةٌ فَسیحوا
اِلیٰ رَبٍّ رَؤُفٍ بِالْوُفودِ ۱۰
یُنادی رَبُّنا، عُودُوا اِلَیْنا
اَجیبُونا وَ اَوْفوا بِالْعُقودِ ۱۱
اَزُهْدًا فی مُلاقاتی وَ عِنْدی
وُجُودٌ فی وُجُودٍ فی وُجُودِ ۱۲
وَلَمْ یَخْسَر طَلوُبٌ فی فَنائی
وَلَمْ یُمْکِنْ خِلافٌ فی وُعودی ۱۳
خَمُش کردم که هر ناگفتهیی را
بِدیدَم من که دیدیّ و شُنودی ۱۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.