غزل ۵۹۳۵ - بر دل غم سیم و زر دنیا نگذاریم

بر دل غم سیم و زر دنیا نگذاریم
بار خر دجال به عیس نگذاریم ۱

خضر ره ما گرمروان عزم درست است
سر در پی هر بادیه پیما نگذاریم ۲

پیداست که از موج سرابی چه گشاید
ما دل به تماشاگه دنیا نگذاریم ۳

محتاج به زینت نبود حسن خداداد
آن به که حنا بر ید بیضا نگذاریم ۴

تا دامن اطفال سبکبار نگردد
ما روی ز معموره به صحرا نگذاریم ۵

دیوانگی ما همه از رنج خمارست
از تاک چرا سلسله برپا نگذاریم؟ ۶

ما را به ملامت نتوان توبه ز می داد
گر سر برود گردن مینا نگذاریم ۷

صائب به رخ ما در دولت نگشاید
تا رو به نهانخانه عنقا نگذاریم ۸