خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به مفاهیم فلسفی و اخلاقی مانند خودشناسی، قناعت، و تأثیر اعمال انسان بر زندگی خود و دیگران می‌پردازد. شاعر از انسان می‌خواهد که به درون خود بنگرد و از حرص و طمع دوری کند، زیرا قناعت باعث آرامش و خوشبختی است. همچنین، تأکید می‌شود که اعمال نیک و بد انسان بازتابی از خود اوست و باید مسئولیت اعمال خود را بپذیرد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و آنها را در زندگی خود به کار گیرند.
غزل ۳۱۷۷ - آدمی‌یی، آدمی‌یی، آدمی
آدمی‌یی، آدمی‌یی، آدمی
بَسته دَمی، زان که نه‌یی آن دَمی ۱
آدمی‌یی را همه در خود بِسوز
آن دَمی‌یی باش اگر مَحْرَمی ۲
کم زد آن ماهِ نو و بَدْر شُد
تا نَزَنی کم، نَرَهی از کَمی ۳
می بِرَمی از بَد و نیکِ کَسان؟
آن همه در توست، زِ خود می‌رَمی ۴
حِرصْ خَزان است و قَناعَت بهار
نیست جهان را زِ خَزانْ خُرَّمی ۵
مغز بَری در غَم؟ نَغْزی بِبَر
بر اَسَد و پیل زَن اَرْ رُستَمی ۶
هَمچو مَلَک جانِبِ گَردون بِپَر
هَمچو فَلَک خَم دِهْ، اگر می‌خَمی ۷
بَسته دَمی، زان که نه‌یی آن دَمی ۱
آدمی‌یی را همه در خود بِسوز
آن دَمی‌یی باش اگر مَحْرَمی ۲
کم زد آن ماهِ نو و بَدْر شُد
تا نَزَنی کم، نَرَهی از کَمی ۳
می بِرَمی از بَد و نیکِ کَسان؟
آن همه در توست، زِ خود می‌رَمی ۴
حِرصْ خَزان است و قَناعَت بهار
نیست جهان را زِ خَزانْ خُرَّمی ۵
مغز بَری در غَم؟ نَغْزی بِبَر
بر اَسَد و پیل زَن اَرْ رُستَمی ۶
هَمچو مَلَک جانِبِ گَردون بِپَر
هَمچو فَلَک خَم دِهْ، اگر می‌خَمی ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۷۶ - کردم با کان گهر آشتی
گوهر بعدی:غزل ۳۱۷۸ - در دل من پردهٔ نو می‌زنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
