غزل ۵۷۸۹ - امشب که داغ بر دل افگار سوختم

امشب که داغ بر دل افگار سوختم
گویا چراغ بر سر بیمار سوختم ۱

جز عشق هر چه بود همه دام راه بود
تسبیح پاره کردم و ز تار سوختم ۲

جنس مرا به تاجر کنعان چه نسبت است؟
صد بار من ز گرمی بازار سوختم ۳

در بزم آفتاب چه حال است ذره را
من در پناه سایه دیوار سوختم ۴

صیقل به داد آینه من نمی رسد
آهی کشیده پرده زنگار سوختم ۵

خورشید تیره روزتر از خون مرده بود
روزی که من ز شعله دیدار سوختم ۶

گرد کدورت از دل من آه بر نداشت
صد حیف ازان نفس که درین کار سوختم ۷

صائب به حرف وصوت نشد فکر من بلند
من چون سپند بر سر این کار سوختم ۸