خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج‌ها و اندوه‌های خود سخن می‌گوید، از عقده‌های نگشوده و امیدهایش به دل داغدارش. او از تنهایی و غربت می‌گوید و از شکست‌هایی که در زندگی متحمل شده است. همچنین، اشاره‌ای به گذر زمان و تغییر فصل‌ها دارد و از ناتوانی در حفظ زیبایی‌ها و ارزش‌ها می‌نالد. در پایان، شاعر به آرامش و امیدی که در دل شب دارد، اشاره می‌کند و از رهایی از دغدغه‌های دنیوی سخن می‌گوید.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

درخون نشستم از نفس مشکبار خویش
چون نافه عقده ای نگشودم زکار خویش

انجم به آفتاب شب تیره را رساند
دارم امیدها به دل داغدار خویش

تا یک دل گرفته بود دربساط خاک
چون تاک عقده ای نگشایم ز کار خویش

انصاف نیست گرد یتیمی شود غریب
ورنه شکستمی گهر آبدار خویش

از وقت تنگ،چون گل رعنا درین چمن
یک کاسه کرده ایم خزان و بهار خویش

سنگ تمام درکف اطفال هم نماند
آخر جنون ناقص ما کرد کارخویش

دارد مرا ز دولت بیدار بی نیاز
شمعی که دارم ازدل شب زنده دار خویش

صائب چه فارغ است زبی برگی خزان
مرغی که در قفس گذراند بهار خویش

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir