این متن شعری است که به بیان ناامیدی، عشق نافرجام و تجربههای تلخ زندگی میپردازد. شاعر از وفاداری نادیده گرفته شده، عشقی بیپاسخ و تلاشهای بیثمر سخن میگوید. همچنین، اشارههایی به مفاهیمی مانند قضا و قدر، حیا و نگرانیهای درونی دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و قضا و قدر ممکن است برای کودکان قابل هضم نباشد.
غزل ۴۷۹۵ - نبسته ای گره عهد برقبا هرگز
نرفته ای به سروعده وفا هرگز ۱
همیشه گرچه درآیینه خانه می گردی
ندیده ای رخ خود سیراز حیا هرگز ۲
عیارجنبش مژگان او چه میدانی؟
نگشته ای هدف ناوک قضا هرگز ۳
حدیث دل نگرانی زماچه میپرسی ؟
نکرده ای سفری روی برقفا هرگز ۴
اگرچه شبنم گستاخ این گلستانم
ندیده ام رخ گل را به مدعاهرگز ۵
به گردرفت ز حرص تو خرمن افلاک
دهان شکوه نبستی چو آسیا هرگز ۶
ندیده ام اثر از آه سردخود صائب
گلی نچیده ام از صحبت صبا هرگز ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.