خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

متن بالا یک شعر عرفانی و فلسفی است که از خواننده می‌خواهد از تعلقات دنیوی بگذرد، به جای ماندن در غفلت، به سوی حقیقت حرکت کند، و از وابستگی‌های مادی و نفسانی دوری جوید. شاعر با استفاده از استعاره‌های طبیعی مانند سیل، باد، و برگ‌های خزان، گذرا بودن دنیا و ضرورت رهایی از آن را یادآور می‌شود.

محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیازمند سطحی از بلوغ فکری است که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.

مشاهده کامل

از سنگلاخ دنیا ای شیشه بار بگذر
چون سیل نوبهاران زین کوهسار بگذر

هنگام باز گشت است نه وقت سیرو گشت است
با چهره خزانی از نوبهار بگذر

برگ نشاط عالم خاکی به خون سرشته است
چون باد بی تأمل زین لاله زار بگذر

آبی که ماند در جو آخر غبار گردد
گر تشنه محیطی از جویبار بگذر

یک میوه رسیده بر نخل آرزو نیست
زین میوه های نارس ای خامکار بگذر

یکروی و یک جهت شو چشم از دویی بپوشان
بگذار پنج و شش را از هفت و چار بگذر

خواب گران غفلت دارد ترا زمین گیر
چون آه راست کن قد زین نه حصار بگذر

عریان به چشم رهزن تیغ برهنه باشد
تاب خزان نداری از برگ و بار بگذر

بر سیر روزگاران تا چند تن توان داد؟
یک ره تو هم به مردی زین روزگار بگذر

صائب جمال باقی جویای لوح ساده است
زین نقشهای فانی آیینه وار بگذر

«صائب تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir